Amniopunkcja

Amniopunkcja jest jednym z najczęściej wykonywanych przez naszych lekarzy badań prenatalnych. Jej przeprowadzenie zalecane jest między 13. a 15. tygodniem ciąży w celu wykluczenia (lub potwierdzenia) wrodzonych wad genetycznych płodu. Jako metoda inwazyjna budzi często zastrzeżenia ze strony pacjentek, które muszą zdawać sobie sprawę z tego, że wśród jej potencjalnych zagrożeń wymienia się m.in. uszkodzenie łożyska bądź pępowiny, nakłucie narządów płodu, infekcję wewnątrzmaciczną czy też przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego.

Dlatego tak ważne jest, aby przeprowadzenie badania zlecać wyłącznie najlepszym specjalistom, za którymi stoi nie tylko odpowiednie wykształcenie i wiedza, ale i wieloletnie doświadczenie. Tak też rekrutujemy nasz zespół, który – przy pomocy najwyższej jakości sprzętu – dopełni wszelkich starań, aby ograniczyć wspomniane wyżej ryzyko do minimum.

Jeżeli chodzi o samo badanie, istnieje wiele wskazań do przeprowadzenia go, z wiekiem rodziców na czele. W przypadku matki jest to wiek powyżej 35 lat, w przypadku ojca – powyżej 55. Ponadto zalicza się tu także urodzenie dziecka z trisomią 21 bądź innymi zaburzeniami chromosomalnymi, urodzenie dziecka z chorobą metaboliczną, z wadą cewy nerwowej, z wadą ośrodkowego układu nerwowego lub przypadki występowania takich wad w rodzinie.

Amniopunkcja trwa zaledwie kilka minut i wykonywana jest w warunkach aseptycznych, pod kontrolą USG, pozwalającą  zminimalizować ryzyko uszkodzenia płodu. Po znieczuleniu miejscowym oraz odkażeniu odpowiedniego fragmentu skóry, lekarz nakłuwa powłoki brzuszne i pęcherz płodowy w miejscu jak najbardziej oddalonym od płodu. Następnie pobiera do strzykawki około piętnastu mililitrów płynu owodniowego i usuwa igłę, zaś w miejscu nakłucia zakłada jałowy opatrunek.